Thursday, June 1, 2017

ஜி.எஸ்.டி – எனது பார்வையில் – பாகம் 6

ன்றைய தேதிக்கு ஜி.எஸ்.டி 90% முழுமை ஆயிருச்சு. இப்போ நிலமை எப்படி இருக்குனு பார்க்கலாமா?

கடந்த மே மாதம் 18,19 தேதிகளில் நடந்த ஜி.எஸ்.டி கவுன்சில் கூட்டத்தில் எடுக்கப்பட தீர்மானமும் சேர்த்து இதுவரை 7 விதமான ரூல்ஸ் அப்ரூவ் ஆகிருக்கு. இன்னும் 2 ரூல்ஸ் பாக்கி. இப்போதிருக்கும் வரியிலிருந்து ஜி.எஸ்.டி வரிக்கு மாறும்போது செய்யவேண்டியது என்னென்ன என்கிற Transitional Provisions Rules மற்றும் மாதாந்திர வரி செலுத்தும் முறைகளுக்கான விதிகள் Returns Rules இரண்டும் வரும் ஜூன் 3 ஆம் தேதி இறுதி செய்யப்படும்.

ஆனா, என்னை பொருத்தவரைக்கும் இந்த இரண்டு ரூல்ஸ் தான் மிக முக்கியமானது. முதலிலேயே இறுதி செஞ்சிருக்கணும். இது ஏன் முக்கியம்?

Transitional Rule - ஜி.எஸ்.டி முறைக்கு மாறுவதற்கு முன்பு செய்யவேண்டிய பணிகள், மாறியபின் கிடைக்கக்கூடிய அனுகூலங்கள் ஆகியவற்றை தீர்மானிக்கிறது. இதன் அடிப்படையில் தான் நாம் நமது கொள்முதல் திட்டங்களை (Purchase Strategy) தீர்மானிக்கவே முடியும். ஏற்கனவே கையிருப்பில் இருக்கும் சரக்குகளுக்கு (Stock in Hand) நாம் செலுத்திய வரியை சிந்தாமல் சிதறாமல் ஜி.எஸ்.டிக்கு எடுத்து செல்லவும் இந்த விதிகள் தான் உதவும். ஆனால் இதை இன்னமும் இறுதி செய்யாததால் பல பல முடிவுகள் எடுக்கமுடியாமல் இருக்கிறது. அதாவது ஜூன் 30 ஆம் தேதி கையிலுள்ள ஸ்டாக் எடுக்கணுமா வேண்டாமா, அப்படி எடுக்கணும்னால், ஜூன் 25 ஆம் தேதியில் இருந்து எந்த பொருட்களும் நாம் வாங்காமல் இருக்கணும். அப்படி வாங்காமல் இருந்தால் நமது உற்பத்தி பாதிக்கும், அதை தவிர்க்க ஜூன் 25 முதல் ஜூலை 5 வரையான உற்பத்திக்கு தேவையான பொருட்களை ஜூன் 25க்கு முன்பே வாங்கி வெக்கணும். அதுக்கு இப்பவே ஆர்டர் கொடுக்கணும். இதெல்லாம் செய்யலாமா வேண்டாமா.. எதுவும் தெரியாமல் எல்லோரும் திரிசங்கு நிலையில் இருக்காங்க.

அதே மாதிரி, Closing Stock விவரங்களை கொடுக்கும்போது அது தொடர்பான Purchase Bills விவரங்களையும் கொடுக்கணும்னு சொல்லி இருக்காங்க. ஒரு வருடத்துக்கு முன்பு வாங்கிய பொருட்களில் இப்போது எவ்வளவு கையிருப்பில் இருக்கு என கணக்கெடுப்பதும், அது எந்த பில் மூலம் வாங்கப்பட்டதுன்னு கணிக்கிறதும், அந்த பில் விவரங்களை தேடி எடுத்து அரசுக்கு தாக்கல் செய்வதும் இமாலய வேலை. அதுவும் ஜூன் 30 அன்னைக்கு ஸ்டாக் எடுத்து முடிச்சப்பறம் அது தொடர்பான பில்லை தேடி எடுத்து அதை தாக்கல் செய்தால் தான் அதிலுள்ள Input Tax Credit நமக்கு கிடைக்கும். இல்லைன்னா அந்த தொகை ஹொகையா தான்.

ஜூன் 25 முதல் ஜூன் 30 வரையிலான காலகட்டத்தில் வழியில் வந்துகொண்டிருக்கும் சரக்குகளின் விவரங்களையும் நாம் தாக்கல் செய்தாக வேண்டும். அது மற்றுமொரு குழப்பமான பணி. நாம் எதிர்பார்க்கும் நாளில் அந்த வண்டி நம்மை வந்து சேருமா என்பதை கணிக்கவே முடியாதே.

இதெல்லாம் ஒருபுறம்.

வரி விகிதங்களை இப்போதைக்கு முடிவு செய்து விட்டார்கள். இதில் ஆச்சர்ய அதிர்ச்சியாக சேவைகளுக்கான வரி விகிதம் (Service Tax Rate) ஒற்றை வரி விகிதமாக அல்லாமல் (Single Slab) 0%, 5%, 12%, 18%, 28% என வெவ்வேறு வரி விகிதமாக (Multiple Slab) இருப்பது.   

அதிலும் ஒரே சேவைக்கு வெவ்வேறு வரிவிகிதங்களும் உள்ளது. இன்னொரு புறம் ஒவ்வொரு சேவைக்கும் ஒரே அக்கவுண்டிங் கோட் தான் தரப்பட்டு இருக்கிறது. ஆனால் அதே அக்கவுண்டிங் கோடில் வெவ்வேறு வரி விகிதம். உதாரணமாக லாட்ஜ் & அக்காமடெஷன் வழங்கும் ஒரு ஹோட்டல் சேவைகளுக்கு ஒரே அக்கவுண்ட் கோடு தான். ஆனால் அவற்றின் விலை அடிப்படையில் வரி விகிதங்கள். அதாவது 1000 ரூ வரை வாடகை எனில் 0%; 2500 வரை வாடகை எனில் 12%; 5000 வரை வாடகை எனில் 18%; 5000 க்கு மேல் வாடகை எனில் 28%. முன்பு ஹோட்டல் சேவைக்கு ஒரே அக்கவுண்ட் ஒரே வரிவிகிதம் (14%). எத்தனை வாடகை என்றாலும் அந்த வாடகைக்கு 14% வரி என எளிமையாக இருந்தது.

ஒரே ஹோட்டலில் வெவ்வேறு வகையான ரூம்கள் இருக்கும். நான் ஏசி, ஏசி, ஏசி டீலக்ஸ், ஃபாமிலி ரூம் என பல வகையான ரூம்களும் அதற்கு தக்கபடி விதம் விதமான வாடகையும் இருக்கும். இவர்கள் இனி தனி தனியாக கணக்கு வைத்து அதற்கு தக்கபடி வரி கட்டவேண்டி இருக்கும்.

இதே நிலை தான் பல பல சேவைகளுக்கும் பல சரக்குகளுக்கும். ஒரே பொருளுக்கு அதன் HSN Code அடிப்படையில் வெவ்வேறு வரி.
இந்த குழப்பங்கள் அதன் தாக்கங்கள் எல்லாவற்றையும் புரிந்து கொண்டு இனி எப்படி பட்ட வியாபார உக்திகளை கையாள்வது என முடிவெடுப்பதற்கு முன்பாகவே ஜூலை 1 ஆம் தேதி ஜி.எஸ்.டி வந்துவிடும்.

ஜூன் 3 ஆம் தேதி இறுதி செய்யப்படும் விதிகளின் அடிப்படையில் தான் ஜி.எஸ்.டி வரும் என கொண்டால் ஜூலை 1 ஆம் தேதிக்கு வெறும் 27 தினங்களே இருக்கின்றன. இதில் 20+ மாநிலங்கள் இன்னமும் தங்கள் மாநில சட்டங்களை இயற்றவில்லை, தமிழகம் உட்பட. அவர்களெல்லாம் சட்டங்களை இயற்றி அமலாக்க 10 நாட்கள் என கொண்டால், மிச்சமிருப்பது 17 நாட்கள். இதற்குள்ளாக நாம் நமது ERP மென்பொருளை மாற்றி, நம் தொழில் நிறுவனங்களில் உள்ளவர்களுக்கு பயிற்சி அளித்து அவர்களை ஜி.எஸ்.டிக்கு தயார் படுத்தி, வெளிமாநிலங்களில் இருந்து பெறப்படும் பொருட்களுக்கான வரி சலுகையை கணக்கிட்டு அதன் அடிப்படையில் நமது பொருள் கொள்முதலை இறுதிசெய்து, அதன் அடிப்படையில் பணியை தொடர்வது என்பது பெரும் வேலை. அதுவரை எல்லாம் ஒரு தேக்க நிலையில் தான் செல்லும். இப்போதே பல வியாபாரங்கள் கொள்முதலோ விற்பனையோ இல்லாமல் டல்லடித்து கிடக்கின்றன. என்ன நடக்கபோகிறது என்பதே தெரியாமல் குழப்பத்தில் தான் எல்லோருமே இருக்கின்றனர்.


இப்போதிருக்கும் வரி சட்ட அடிப்படையிலான Assessment, Appeal, Refund ஆகியவை அதே சட்டப்படி தொடரும் என அறிவித்திருப்பது மற்றுமொரு குழப்பம். இப்படியான விஷயங்கள் இன்னமும் நிலுவையில் உள்ள நிறுவனங்கள் Technically இரு வித வரிவிதிப்பு முறைகளிலும் Parallel பயணம் செய்யவேண்டி இருக்கும்.

சேவை வரி விதிகளில் தொழில் நிறுவனங்களுக்கு மற்றுமொரு பாதிப்பாக சரக்கு போக்குவரத்துக்கான வரிக்கு (GTA) ITC வசதி இல்லை என அறிவித்து இருப்பது. இப்போது நாம் கொள்முதல் செய்யும் பொருட்களுக்கான போக்குவரத்து செலவுக்களுக்கு (Freight Charges) வரி செலுத்தி அதை ITC ஆக எடுத்து கொள்ளலாம்.  இனி அது முடியாது. இது மிகப்பெரிய இழப்பாக நிறுவனங்களுக்கு வரும்.

அதே போல காண்டிராக்டர் முறையில் வேலைக்கு ஆட்களை வைத்து செய்வோர்களுக்கு (Manpower / Labour Supply) இதுவரை நிறுவனங்கள் RCM முறையில் வரி செலுத்தி வந்திருக்கின்றன. இனி அதற்கு RCM இல்லை. அதனால் பதிவு பெற்ற பெரும் காண்டிராக்டர் தவிர சிறு காண்டீராக்டர்களுக்கு அதிகமாக வேலை வாய்ப்பு கிடைக்காது. இது மற்றுமொரு பெரும் வேலை வாய்ப்பிழக்கு வழி கோலும்.

ஈ வே பில் (E-Way Bill) என ஒன்றை அறிவித்தது அரசு. அதாவது, இப்போது ஒவ்வொரு மாநிலமும் தங்களுக்கென்று தனித்தனியாக ரோடு பெர்மிட் வைத்திருக்கிறது. (தமிழகத்தில் Form JJ; குஜராத்தில் Form 403; கர்நாடகத்தில் e-Sugam போன்றவை) இவற்றை அந்தந்த மாநிலங்கள் மட்டுமே பரிசீலிக்க முடியும். எனவே இதை எல்லாம் முற்றிலுமாக ஒழித்துவிட்டு,  E-Way Bill என ஒன்றை நாடு முழுமைக்குமான ஒரே ஆவணமாக அரசு அனுமதித்தது.

ஒவ்வொரு விற்பனையின் போதும் அது தொடர்பான ஆவணங்களை (Sales Documents) GST வலைதளத்தில் பதிவேற்றி அதற்கான பிரத்யேகமான E-Way Bill நம்பெரை வாங்கிக்கொள்ள வேண்டும். இந்த எண் நாடு முழுமையும் உள்ள அனைத்து மாநிலங்களின் வரி விதிப்பாளர்களுக்கும் பார்க்க அனுமதி உள்ளது. எந்த மாநிலத்தில் இருந்து எந்த மாநிலத்துக்கு சென்றாலும் வழியில் இதை பரிசீலித்து சோதனை செய்ய முடியும். அதனால் மாநில எல்லைகளில் உள்ள செக் போஸ்டுகள் நீக்கப்படும் என்றெல்லாம் அரசு சொன்னது. ஆனால் இப்போது அந்த திட்டம் 6 மாத காலத்துக்கு தள்ளி வைக்கப்பட்டு இருக்கிறது. இது மேலும் டாக்குமெண்டேஷன் சுமையை நிறுவனங்களுக்கு ஏற்றும். இப்போது போலவே பல்வேறு ரோடு பெர்மிட்டுகளை, செக்போஸ்ட் டிக்ளரேஷங்களை ஒவ்வொரு விற்பனைக்கும் கொடுத்துக்கொண்டே தான் இருக்கவேண்டும்.

இவை எல்லாவற்றையும் பார்க்கும்பொழுது, தெளிவில்லாத ஒரு குழப்பமான சட்டத்தை அரசு மக்களின் மீது வலுக்கட்டாயமாக திணித்துக்கொண்டிருக்கிறதோ என தோன்றுவது இயல்பு.

பொதுவான நோக்கில் GST மிக நல்ல விஷயம். ஆனால் அதை முற்றிலுமாக திருத்தி திருத்தி குழப்பியடித்து வைத்திருக்கிறது இப்போதைய அரசு. இது எந்த ஒரு முடிவும் எடுக்க முடியாத நிலையில் நிறுவனங்களை கட்டிப்போட்டு இந்தியா பொருளாதார தேக்கநிலைக்கு வழி வகுத்திருக்கிறது.

எல்லா குழப்பங்களையும் ஆராய்ந்து தெளிவு படுத்தி எளிமை படுத்தி, அதற்கு தக்க உட்கட்டமைப்புக்களையும் பயிற்சியும் கொடுத்து பின்னர் தெளிவான நோக்கத்தோடு கொண்டுவந்தால் GST பல நன்மைகளை செய்யும். அதனால் தான் செப்டம்பர் மாதத்துக்கு தள்ளி வைக்க சொல்லி பலரும் கோரிக்கை வைத்து இருக்கிறார்கள். ஆனால் அரசு அதை ஏற்றுக்கொள்ளுமா என தெரியவில்லை.


Wednesday, April 5, 2017

ஜி.எஸ்.டி (GST) – என் பார்வையில் – 5


டந்த மார்ச் 31 ஆம் தேதி நடந்த ஜி.எஸ்.டி கவுன்சில் கூட்டம் மிக மிக முக்கியமானது. ஏனெனில் இந்திய தொழில் வளர்ச்சியை பாதிக்கும்/தீர்மானிக்கும் முடிவுகளை அன்று அவர்கள் எடுத்திருந்தார்கள். அது என்ன அவ்வளவு முக்கியமான முடிவுகள்? ஒண்ணொண்ணா பார்ப்போமா?

முதலாவதாக, ஏற்கனவே முடிவு செய்து வைத்திருந்த 5 விதிகளை (Invoice Rules; Payment Rules; Refund Rules; Registration Rules; Return Rules) சிறு சிறு மாற்றங்களுடன் இறுதி செய்திருக்கிறார்கள்.

அடுத்ததாக மீதமுள்ள 4 விதிகளை (Input Tax Credit Rules; Transitional Provision Rules; Valuation of Supply Rules; Composition Scheme Rules) கொள்கை அளவில் ஒப்புக்கொண்டு இருக்கிறார்கள். அடுத்த கவுன்சில் கூட்டம் நடக்கும் பொழுது, இந்த 4 விதிகளும் விரிவாக விவாதிக்கப்பட்டு, ஏதேனும் மாற்றங்கள் தேவைப்பட்டால் அவை கவனத்தில் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டு இறுதி செய்யப்படும்.

மூன்றாவது முடிவு தான் மிக முக்கியமானது. அதாவது அடுத்த கூட்டம் மே மாதம் 18, 19 ஆகிய தேதிகளில் ஸ்ரீநகரில் நடக்கும் என்பது. அதில் என்ன அவ்வளவு முக்கியத்துவம் என்கிறீர்களா?

பிரதமர் மோடியும் அவரது கட்சியினரும் ஜூலை 1 ஆம் தேதி முதல் ஜி.எஸ்.டியை அமல்ப்படுத்தியே ஆகவேண்டும் என முழங்கி கொண்டு இருக்கிறார்கள். ஆனால் கவுன்சிலோ ஏப்ரல் மாதத்தில் கூடுவதாக இல்லை. அடுத்த கூட்டம் மே 18,19 தான். அதில் விவாதிக்கப்படும் திருத்தங்கள் இறுதி செய்யப்பட்டு அனேகமாக மே 25க்குள் பாராளுமன்றத்தில் தாக்கல்செய்யப்படும் என நினைக்கிறேன். அது விவாதிக்கப்பட்டு வெற்றிபெற அனேகமாக மே 30 ஆகலாம்.

அதன் பின்னர் இறுதி செய்யப்பட்ட அந்த விதிகளின் அடிப்படையில் 32 மாநிலங்களும் புதிதாக சட்டங்கள் இயற்றி தங்கள் சட்டசபைகளில் சட்டத்தை தாக்கல் செய்து வெற்றி பெறச்செய்து, குடியரசு தலைவரின் ஒப்புதலை பெற்றால் தான் சட்டம் முழுமை பெறும். இது முடிய எப்படியும் ஜூன் 25 ஆகலாம்.

இப்படி இருக்க ஜூலை 1 ல் அமல்ப்படுத்துவது என்பது நடக்காத காரியம். அரசுக்கே அப்படி ஒரு எண்ணம் இல்லை. இருந்திருந்தால் ஏப்ரல் மாதம் முழுக்க சும்மா இருக்க வேண்டிய அவசியமே இல்லை.

தொழில் வர்த்தக நிறுவனங்களை பொறுத்தவரை, இப்போதைக்கு குருடர்கள் தடவிப்பார்த்த யானை போல தான் இருக்கிறது ஜி.எஸ்.டி. முழுமையாக எந்த விவரமும் இறுதி செய்யப்படவில்லை. அப்படி ஏதேனும் இறுதி என சொல்லப்பட்டு அதன் அடிப்படையில் தங்கள் வியாபாரத்தை கணக்கிட்டு ஒரு முடிவுக்கு வரும் முன்னர் அந்தஇறுதிசெய்யப்பட்ட சட்டத்தில் ஒரு திருத்தம் கொண்டு வந்து மீண்டும் குழப்பி விடுகிறார்கள்.

சரி, அரசு பல வகையான பிரச்சனைகளையும் விரிவாக ஆராய்ந்து வருவதால் பல பல திருத்தங்களை தேவைக்கு ஏற்ப செய்துகொண்டே வருகிறது. அதில் தவறு இல்லை. இதில் தொழில் நிறுவனங்களுக்கு என்ன பிரச்சனை?

தொழில் நிறுவனங்களுக்கு இப்போதைக்கு ஜி.எஸ்.டி தங்கள் தொழிலை எப்படி பாதிக்கும் என்பதே புரியவில்லை. எல்லா சட்டங்களும் இறுதி செய்யப்பட்டால் தான் ஒரு தெளிவான பிக்சர் கிடைக்கும். அதன் பின் அது தங்கள் தொழிலுக்கு சாதகமா பாதகமா என ஆராய்ந்து அதற்கு தகுந்த படி தங்களின் வியாபார திட்டங்களை வகுக்க வேண்டும்.

இது தவிர, தங்களின் கணக்குகளை இரு வகையாக பிரிக்கவேண்டும். ஜி.எஸ்.டிக்கு முன், ஜி.எஸ்.டிக்கு பின். இரு வகையாக பிரித்தால் தான் தெளிவான வரி தாக்கல் செய்யமுடியும். ஏதேனும் சிறு பிழை இருந்தாலும் ஜி.எஸ்.டி சட்டப்படிகைதுநடவடிக்கையே எடுக்க முடியும்.

எனவே தொழில் நிறுவனங்கள், எல்லா சட்ட விதிகளையும் அறிந்து அதன் அடிப்படையில் தான் தங்களது கணக்கு வழக்குகளை நிர்வகிக்க முடியும். அரசே ஜூன் மத்தியில் தான் எல்லாவற்றையும் இறுதி செய்யும் எனில், அதன்பின் தங்களது கணக்கியல் மென்பொருளை (Billing/Accounting Software) மேம்படுத்தி அது தொடர்பாக தங்களது பணியாளர்களுக்கு பயிற்சி அளித்து முழுமையாக தயாராக எப்படியும் குறைந்தது மூன்று மாதங்களேனும் தேவை என்பதை வலியுறுத்தி வருகின்றனர். எனவே செப்டம்பர் 1 ஆம் தேதி தான் அமலாக வாய்ப்பு உள்ளது. ஆனாலும் அரசு ஏனோ ஜூலை 1 முதல் அமல்ப்படுத்த கட்டாயப்படுத்தி வருகிறது.

இப்போதைய வரி முறையில் இருந்து ஜி.எஸ்.டி வரிமுறைக்கு மாறுகையில் தற்போது கையிலிருக்கும் ஸ்டாக் விவரங்களை தாக்கல் செய்ய வேண்டி இருக்கும். ஜூலையா செப்டம்பரா என தெரியாத நிலையில் கொள்முதல் திட்டமிடுதலை கூட முறையாக செய்யமுடியாத அவல நிலைக்கு எல்லாவரையும் தள்ளி இருக்கிறது முன்னேற்பாடு இல்லாத இவ்வரசு.

இப்போது நாமே நமது வரியை தாக்கல் செய்ய முடியும். ஆனால் ஜி.எஸ்.டி முறையில் அரசினால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட வரி ஆளுனர்கள் (GSP - GST Service Providers) தான் நம் சார்பாக வரி செலுத்த வேண்டி வரும். அவர்களிடம் நாம் நமது கணக்கு விவரங்களை கொடுத்தால் போதும். மற்றதை அவர்கள் பார்த்துக்கொள்வார்கள். இதற்கு ஒவ்வொரு பரிவர்த்தனைக்கும் தனித்தனி கட்டணம் இருக்கும். இந்த கூடுதல் செலவை சமாளிக்க தங்களிடம் இருக்கும் பணியாளர்கள் எண்ணிக்கையை குறைக்கவேண்டிய நிலையில் தொழிற்சாலைகள் இருக்கின்றன. மேலும் அதிக பணியாளர்கள் ஜி.எஸ்.டிக்கு தேவை இல்லை. கணிப்பொறி மென்பொருள் (ERP) பக்காவாக இருந்தால் அதிலிருந்து ரிப்போர்ட் எடுத்து ஜி.எஸ்.டி வரி தாக்கல் செய்யும் நிறுவனத்துக்கு கொடுக்க என ஒன்றிரண்டு பேர் இருந்தாலே போதும். எனவே வணிகவியல் பட்டதாரிகளின் வேலை இழப்பை விரைவில் எதிர்பார்க்கலாம்.

இது தவிர சிறு குறு வியாபாரிகளின் நிலைமை தான் மிக மோசம். ஜி.எஸ்.டியினால் அதிகம் பாதிக்கப்படப்போவது அவர்கள் தான். அதாவது, சாதாரண வியாபாரிகள் தங்கள் பொருட்களை வாங்கிய போது செலுத்திய வரியினை கழித்து (Set-Off) விற்பனை செய்வதால் விலை குறைவாக இருக்கும். ஆனால் ரூ 50 லட்சத்துக்கும் கீழ் டர்ன் ஓவர் இருக்கும் சிறு வியாபாரிகள்கம்போசைட்முறையில் வரி செலுத்துவோர் என கொள்வதால், அவர்களால் செலுத்திய வரியை கழித்துக்கொள்ளும் வசதி இல்லை. மேலும் 1% வரி விதித்து விற்பனை செய்யவேண்டும். எனவே விலைவாசி அபரிமிதமாக ஏறும். அல்லது தொழிற் நிறுவனங்கள், சிறு குறு வியாபாரிகளிடம் இருந்து பொருட்களை வாங்குவதை தவிர்க்க வேண்டி வரும். ஏனெனில் பெரும் வியாபாரிகளிடமிருந்து வாங்கும் பொருட்களை விட சிறு வியாபாரிகளிடம் இருந்து வாங்கும் பொருட்களுக்கு 18% கொள்முதல் வரியும் 1% விற்பனை வரியும் சேர்த்து அதிக விலை கொடுக்க வேண்டி வரும். மேலும் அப்படி விலை கொடுத்து வாங்கினாலும் அந்த வரியை கழித்துக்கொள்ளும் வசதி (ITC Set Off) இல்லாததால் யாரும் சிறு குறு வியாபாரிகளிடம் வாங்க மாட்டார்கள். இது நாளாவட்டத்தில் சிறு குறு வியாபாரிகளை முற்றிலுமாக ஒழித்து விடக்கூடும்.

இப்போது வெளி மாநில உற்பத்தியாளர்களிடம் இருந்து வாங்கும் பொருட்களுக்கு வரிக்கழிவு வசதி இல்லாததால், அவர்கள் ஒவ்வொரு மாநிலத்திலும் வேர் ஹவுஸ்/குடோன் வைத்து அதற்கு தங்கள் பொருட்களை ஸ்டாக் டிரான்ஸ்ஃபர் முறையில் வரியின்றி மாற்றி அங்கிருந்து உள்ளூர் வரி செலுத்தி விற்பனை செய்து வருகிறார்கள். இதன் மூலம் பல பல நிறுவனங்களின் வேர்ஹவுஸ் / குடோன்கள் மூலம் பல லட்சக்கணக்கான பேர் வேலை வாய்ப்பு பெற்று வருகிறார்கள்.

ஜி.எஸ்.டி சட்டம் வெளிமாநில பொருட்களுக்கும் வரிக்கழிவு தருவதால் இனி இப்படியான வேர் ஹவுஸ் தேவை இல்லை. தொழிற்சாலைகளே நேரடியாக இந்தியா முழுதும் விற்றுக்கொள்ள முடியும். இதனால் ஏற்படக்கூடிய வேலை இழப்பு எவ்வளவு என்பதை கணக்கிட்டு பார்த்தால் மலைப்பாக இருக்கிறது. சிறு குறு தொழில் மற்றும் இது போன்ற துணை தொழில்களின் அழிவு ஆகியவை, அடுத்த இரண்டொரு வருடங்களில் மிகப்பெரிய வேலைவாய்ப்பின்மை இந்தியாவை பெரும் சிக்கலுக்குள்ளாக்கினாலும் ஆச்சர்யம் இல்லை.

தொழில் நிறுவனங்களுக்கு எளிமையான முறையாக இருக்கும் ஜி.எஸ்.டி சமூக பொருளாதார நோக்கில் இந்தியாவில் மிகப்பெரிய பாதிப்பை ஏற்படுத்தும்.

உற்பத்தி மாநிலங்களுக்கு குறைந்த வரி வருவாயும் உபயோகிப்பாளர் மாநிலத்துக்கு அதிக வரி வருவாயும் கிடைப்பது போல் வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கும் ஜி.எஸ்.டி வரி முறை நம்மை போல வளர்ச்சியை நோக்கிய மாநிலங்களுக்கான பெருத்த தண்டனையாக வந்திருக்கிறது. அதை தான் மாண்புமிகு தமிழக முதல்வராக இருந்த புரட்சித்தலைவி ஜெயல்லிதா அவர்கள் தெளிவாக குறிப்பிட்டு ஜி.எஸ்.டி வரி விதிப்பை முழுமையாக எதிர்த்தார். மேலும் இந்தியா முழுதும் அமலானாலும் தமிழகம் அமல்ப்படுத்தாது என சொல்லியதற்கும் நியாயமான காரணங்கள் உள்ளன. அவர் மறைந்துவிட்ட நிலையில் இப்போதிருக்கும் அரசு ஜி.எஸ்.டி வரிவிதிப்பை ஆர்வத்தோடு அமல்ப்படுத்த முயற்சி எடுத்து வருகிறது.





Thursday, March 30, 2017

ஜி.எஸ்.டி (GST) – என் பார்வையில் – 4

ரு வழியாக ஜி.எஸ்.டி பாராளுமன்றத்தில் நிறைவேற்ப்பட்டு விட்டது. ஆனால் அதில் எனக்கு சில வருத்தங்கள் உள்ளன.

இந்தியா முழுமைக்குமான வரி சீர்திருத்தமான ஜி.எஸ்.டி மசோதாவை இரு அவைகளிலும் அறிமுகம் செய்து விவாதத்துக்கு உட்படுத்தி நிறைவேற்றுவதற்கு பதிலாக, பண மசோதாவாக (Money Bill) மக்களவையில் மட்டும் நிறைவேற்றி இருக்கிறார்கள். மாநிலங்களவையில் அது தோற்றாலும் பிரச்சனை இல்லை.

இதற்கான காரணங்கள் அரசியல் ரீதியானவை.



அதாவது பாஜகவுக்கு மக்களவையில் மட்டுமே பெரும்பான்மை இருக்கிறது. மாநிலங்கள் அவையில் இல்லை. பொதுவாக இதுபோன்ற தி தீவிர முக்கியத்துவம் வாய்ந்த சட்டங்கள் இயற்றப்படும்போது இரு அவைகளிலும் உள்ள அனைத்து உறுப்பினர்களின் கருத்துக்களையும் கேட்டு முடிவெடுப்பது தான் இது வரையும் இருந்த வழக்கம். ஆனால் அத்தகைய மன முதிர்ச்சி இல்லாததாலோ என்னவோ அரசியல் வாக்குகள் எண்ணிக்கைகளை கருத்தில் கொண்டு மக்களவையில் மட்டும் நிறைவேற்றப்பட்டு இறுதி செய்யப்பட்டு இருக்கிறது.

இதன் பலனாக நாட்டு நலன் கருதியும் வர்த்தக வசதிக்காகவும் எதிர்க்கட்சிகள் கொண்டு வந்த சில திருத்தங்களை, தனக்கிருந்த அபரிமிதமான பலத்தின் அடிப்படையில் பாஜக புறக்கணித்துவிட்டது. அதுமட்டும் அல்லாமல், Anti Profiteering rule போன்ற சில கொடுமையான விதிமுறைகளையும் புகுத்தி இந்த சட்டத்தை தன்னிச்சையாக நிறைவேற்றி இருக்கிறது.

போகட்டும். இப்போதைக்கு நம்மிடம் இருக்கும் இந்த புதிய ஜி.எஸ்.டி என்ன சொல்கிறது என பார்ப்போம்.

திருத்தப்பட்ட மாதிரி ஜி.எஸ்.டி சட்டத்தில் (Revised Model GST LawRMGL) சொல்லப்பட்டிருந்த பல விஷயங்கள் இப்போது அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட 4 சட்ட மசோதாக்களில் மீண்டும் மாற்றப்பட்டு இருக்கின்றன.

அதென்ன 4 சட்ட மசோதாக்கள்?

CGSTCentral GSTExcise & Service Tax ஆகியவற்றுக்கு பதிலாக.
IGSTIntegrated GSTCST க்கு பதிலாக.
UTGSTUnion Territory GST – மத்திய ஆளுகைக்கு உட்பட்ட பகுதிகளின் வரம்புக்குள் விதிக்கப்படும் சட்டத்துக்காக.
Compensation Law – நிதி வருவாய் பகிர்மானம் தொடர்பாக.

இது தவிர மாநிலங்கள் அவரவர் மாநிலங்களுக்கு என்று தனித்தனியாக SGSTState GST – உருவாக்கவேண்டும்.

எனவே – நான்கு வகையான வரிவிதிப்பு முறைகள் (CGST, IGST, SGST, UTGST), அதில் ஐந்து வகையான வரி விகிதங்கள் (0%, 5%, 12%, 18%, 28%) என மிக மிக சிக்கலான ஒரு அமைப்பை கொண்டு வந்திருக்கிறார்கள். எனவே நாடு முழுமைக்குமான ஒரே வரிவிகிதம் என யாரேனும் (பிரதமரே ஆனாலும்) ஜல்லி அடித்தால் அப்படியா என வாயை பிளந்துகொண்டு நம்பிவிட வேண்டாம். மற்றுமொரு சந்தோஷ செய்தியாக சமீபத்திய சட்ட திருத்தத்தின் மூலம், உச்ச பட்ச வரி என்பது 28% லிருந்து 40% ஆக உயர்த்த (பாராளுமன்றத்தில் அனுமதி பெறாமலேயே உயர்த்த!) வழிவகை செய்யப்பட்டுள்ளது.  எனவே வரிவிகிதம் எக்கச்சக்கச்சக்கமாக ஏறும் என எதிர்பார்க்கலாம்.

GST யினால் விலைவாசி குறையும் என யாரேனும் சொன்னால் அதையும் அப்படியே நம்பிவிட வேண்டாம். இடை நிலை நிறுவனங்கள், வர்த்தக டீலர்கள் ஆகியோருக்கு (செலுத்திய வரியை செட் ஆஃப் செய்யும் வசதியின் காரணமாக) எளிமையாக இருந்தாலும் கடைநிலை உபயோகிப்பாளரின் நிலை மிக துயரமானதாக மாறும். இப்போது 5% வரி செலுத்தி வாங்கிக்கொண்டிருக்கும் பொருளுக்கு இனி 18% வரி செலுத்தி வாங்க வேண்டும். அந்த வரியை அவனால் எதிலும் கழித்துக்கொள்ள முடியாது. (இடை நிறுவனங்கள் தாங்கள் செலுத்திய வரியை, செலுத்த வேண்டிய வரியுடன் கழித்துக்கொள்ளலாம்)

மேலும் இடை நிறுவனங்கள் கூட, இரண்டு மாதம் வரையிலும் தாங்கள் வாங்கும் பொருட்களுக்கு செலுத்தும் வரிக்கான Working Capital முடக்கி வைக்கவேண்டிய நிலையில் இப்போதைய 5% என்பது 18% என உயர்கையில் அந்த Working Capital தொகையின் அளவு கூடும். பின்னாளில் அந்த தொகை திரும்ப கிடைக்கும் என்றாலும் கூட தினசரி அடிப்படையில் பெரும் தொகையை முடக்கி வைக்க வேண்டும் என்பது பெரும் நிதிச்சுமையை ஏற்படுத்தும். ஏனெனில் மும்மடங்காக அல்லவா உயர்த்தப்பட்டு இருக்கிறது?

வெளிமாநில கொள்முதலுக்கு இதுவரையும் வரி அட்ஜஸ்ட்மெண்ட் செய்யும் வசதி இல்லாததால் பெரும் தொழிற்சாலைகள் ஒவ்வொரு மாநிலத்திலும் வேர் ஹவுஸ் / குடோன் அமைத்து அதற்கு தங்களின் பொருட்களை ஸ்டாக் டிரான்ஸ்ஃபர் முறையில் வரியின்றி அனுப்பி அங்கிருந்து உள்ளூர் விற்பனையாக அந்தந்த மாநிலங்களில் விற்று வந்தனர். இதன் மூலம் பல சிறிய டீலர்கள், சப்-டீலர்கள் தொழில் நடத்தி வந்தனர்.



இப்போது வெளிமாநில கொள்முதலுக்கு வரி அட்ஜஸ்ட்மெண்ட் செய்யும் வசதி இருப்பதால், நேரடியாக தொழிற்சாலையிலிருந்தே விற்பனை செய்யலாம். வாங்குவோரும் அதை தான் விரும்புவார்கள். இதன் பிற பலாபலன்களாக டீலர், சப்டீலர் முறைகள் குறையும். அது வேலையின்மையை அதிகரிக்கும். நிறைய வேலையிழப்பை நாம் எதிர்பார்க்கலாம்.

சாலை வழியே எடுத்து செல்லப்படும் பொருட்களுக்கு பில் / இன்வாய்ஸ் அவசியம் இல்லை என இப்போதைய திருத்தப்பட்ட சட்டம் சொல்கிறது. அதாவது விற்பனையாளர், தனது பில்லை GSTN எனும் நெட்வர்க்கில் பதிவேற்றி அதற்கான Reference Number வாங்கினால் போதும். அதை வைத்து பொருட்களை எடுத்து செல்லலாம். வழியில் சோதனை செய்வோர் தங்களிடம் இருக்கும் கைகணினி மூலம் அந்த Number Verify செய்து வாகனத்தை அனுமதிப்பார்கள். சுலபமாக தெரிந்தாலும், இது மிகப்பெரிய அளவிலான வரி ஏய்ப்புக்கு வழி வகுக்கும். ஏனெனில், செக் போஸ்ட் எல்லாவற்றையும் நீக்க சொல்லி இருப்பதால் எல்லா வாகனங்களும் சோதனை செய்யப்பட மாட்டாது. Random அடிப்படையில் ஒரு சில வண்டிகள் மட்டுமே சோதிக்கப்படும். அதிலும் பில்லோ இன்வாய்ஸோ வேண்டும் என்பது கட்டாயமில்லை. இது வரி ஏய்ப்பு செய்வோருக்கு மிகுந்த சந்தோஷத்தை கொடுக்கும் செய்தி ஆகும்.

இந்த GSTN என்பது தனிக்கதை.  இது ஒரு அரசு & தனியார் பங்களிப்புடனான தனிப்பட்ட நிறுவனம். மத்திய அரசு 24.5%; மாநில அரசுகள் எல்லாவருமாக சேர்ந்து 24.5% தனியார் நிறுவனங்கள் பலவும் சேர்ந்து 51% பங்குகளை வைத்திருக்கின்றன. இவர்கள் தான் வரி வசூல், நிதி நிர்வாகம், மாநிலங்களுக்கான நிதி பங்கீடு ஆகியவற்றை செய்யப்போகிறார்கள். இதில் தணிக்கை செய்யும் உரிமை கூட CAG க்கு கிடையாது. 

எனவே இந்த நிதி நிர்வாகத்தை எப்படி மேற்கொள்ள போகிறார்கள், யாரும் கேள்வி கேட்க உரிமையில்லாத நிலையில் அந்த தனியார் நிறுவனங்கள் எந்த அளவுக்கு நேர்மையாக பணத்தை கையாளும் (ஒவ்வொரு மாதமும் 3 லட்சம் கோடி ரூபாய் வரி வருவாய் என்பதை வைத்து கணக்கீட்டு கொள்ளுங்கள்) என்பதெல்லாம் கேள்வி குறியே. அதனால் தான் “தனியார் நிறுவனங்களை GSTN அமைப்பிலிருந்து நீக்கவேண்டும் இல்லாவிட்டால் வழக்கு போடுவேன்” என சுப்பிரமணியம் சுவாமி சொல்லி இருக்கிறார்.

இதில் மற்றொரு பிரச்சனை என்னவென்றால் இந்த GSTN தளத்தில் நமது வியாபார விஷயங்களை தாக்கல் செய்ய நமக்கு அதிகாரம் இல்லை. அதற்கென GSP இருக்கிறது. 20 GSPக்கள் இந்தியாவில் இருக்கிறார்கள். அவர்களில் ஒருவர் மூலமாக தான் இந்த GSTN தளத்தில் நமது வியாபார விபரங்களை பதிவேற்ற முடியும். அந்த வகையில் அந்த GSP நிறுவனங்களும், அவர்களால் நியமிக்கப்படும் ASP நிறுவனங்களும் நல்லா சம்பாதிக்க முடியும். அதாவது நான் என்ன வியாபாரம் செய்தேன் என்பதை நானே இப்போது வரி தாக்கல் செய்துவிடுவது போலல்லாமல் இனி அவர்களிடம் கொடுத்து தான் தாக்கல் செய்யவேண்டும். அதற்கு தனியாக கட்டணம் உண்டு.

பெரும் நிறுவனங்கள் இதை செய்துவிடும். ஆனால் சிறு வணிகர்கள் நிலைமை?

முழுமையான ஏலக்டிரானிக் வரி நிர்வாகமான GST வழியாக நேர்மையாக வரி செலுத்தவேண்டும் என்கிற எண்ணமுடைய சிறு வணிகர்கள் அதற்காக கம்பியூட்டர்,ண்டெர்னெட் வசதி, GST வசதியுள்ள ERP சிஸ்டம், அதை கவனிக்க ஒரு வணிகவியல் பட்டதாரி, வரி தாக்கல் செய்ய ஒரு ASP மற்றும் அதன் முழுமையான பரிவர்த்தனைக்கு என ஒரு GSP என பல விஷயங்களை ஏற்படுத்திக்கொள்ள வேண்டி இருக்கும். இது திடீரென்று ஏற்படும் ஒரு பெரும் நிதி சுமை. நாளாவட்டத்தில் சிறு வணிகர்கள் என்கிற ஒரு வகையினரே இல்லாமல் பெரு வணிகர்களும் கார்போரெட்டுக்களும் மட்டுமே கோலோச்சும் ஒரு காலகட்டம் வந்தால்  கூட ஆச்சரியப்படுவதற்கில்லை.

ஜாப் வர்க் விஷயங்களுக்காக அனுப்பப்படும் பொருட்கள் இப்போது 6 மாதங்களுக்குள் கொண்டு வரவில்லை என்றால் வரி செலுத்தவேண்டும் என்று இருப்பதை GST யில் ஒரு வருடம் என மாற்றி இருப்பது நல்ல விஷயம். ஆனால் ஒரு வருடத்துக்குள் கொண்டு வராவிட்டால் அது விற்பனை என கருதி அதற்கு வரிவிதிக்கப்படும் என்பது கொஞ்சம் சிக்கல் தான்.

SEZ எனப்படும் சிறப்பு பொருளாதார மண்டலங்களுக்கு விற்கப்படும் பொருட்களுக்கான வரி விதிப்பை போல குழப்பமான விஷயம் பிரிதொன்றும் இல்லை. ZERO RATED என சொல்லப்பட்டாலும், முதலில் வரி செலுத்தி பின்னர் அதை திரும்பபெற வகை செய்து தான் சட்டம் இயற்றப்பட்டு இருக்கிறது. இது SEZ நிர்வாகத்தை நிலைகுலைக்கும். அதிகபட்சமான வரியை செலுத்தவேண்டிய நிர்ப்பந்தமும், (இத்தனைக்கும் SEZ க்கு வரிவிலக்கு இப்போது இருக்கிறது) அப்படி செலுத்திய வரியை திரும்ப பெற விண்ணப்பித்து அது கிடைக்கும் வரையுமான காலத்துக்கு Working Capital முடக்கமும் மிகப்பெரிய பாதிப்பை உற்பத்தி துறைக்கு உருவாக்கும்

தினசரி வியாபாரத்தை GSTN இல் பதிவேற்றவேண்டும், ஸ்டாக் விபரங்களை GSTN தளத்தில் தான் கண்காணிக்க வேண்டும் என்கிற விதிமுறைகள் சொல்லி இருந்தாலும், GSTN நமக்கு பார்வையிட அனுமதி இல்லை என்பதும் GSP மட்டுமே அதை செய்யமுடியும் என்பதும் மிக பெரிய சிக்கல். இனி ஒவ்வொரு விஷயத்துக்கும் நாம் GSP க்களை நம்பியே செயல்படவேண்டி இருக்கும். அவர்களுக்கு ஒவ்வொரு பரிவர்த்தனைக்கும் கட்டணம் வேறு செலுத்த வேண்டி இருக்கும்.

GST தரும் மற்றுமொரு சிக்கல், நாம் பெறும் அட்வான்ஸ் தொகைக்கும் வரி செலுத்தவேண்டும் என்பது. அதாவது ஒரு வியாபாரம் ரூ.1,00,000 க்கான ஆர்டர் என வைத்துக்கொள்வோம். 20% அட்வான்ஸ் & பாக்கி விற்பனைக்கு பின் என நிபந்தனைகள் இருந்தால் முதலில் வாங்கும் ரூ.20,000 க்கு வரி செலுத்தவேண்டும். அதற்கு என GSTN கொடுக்கும் தனி Reference Number அடிப்படையில் தான் அதற்கான வியாபாரங்களை செய்ய வேண்டும். சொந்த முதலீடு குறைவாகவும் OPM எனப்படும் பிற முதலீடுகளை அதிகமாகவும் வைத்து செய்யப்படும் உற்பத்தி / வியாபார விஷயங்களில் இது மிகப்பெரிய பாதிப்பை ஏற்படுத்தும்.

பல பல விஷயங்கள் இது போல இருந்தாலும் மிக குறிப்பிட்ட விஷயங்களை மட்டுமே இங்கே சொல்லி இருக்கிறேன். மற்றவை பின்னர்.


ஒரு தொழிற்சாலை, பெரும் நிறுவனம், கார்போரேட் என்கிற வகையில் இருந்து பார்த்தால் GST மிக அருமையான விஷயம். ஆனால் சிறு வணிகர்கள், தரகு நிறுவனங்கள், குறு தொழில் உற்பத்தியாளர்கள் பார்வையில் GST என்பது பெரும் சுமை. நாம் நாட்டு நலன், வரி வருவாய், அரசு சார்ந்த நிறுவனங்களின் லாபம் என்று மட்டும் பார்க்காமல் மக்கள் நலன், சமூக பொருளாதார நிலைமை ஆகியவற்றையும் கருத்தில் கொண்டு சட்டம் கொண்டுவரவேண்டும் என்பதை யாராவது பாஜகவுக்கு புரியவைத்தால் நல்லது 

*****

Previous Posts:

1. ஜி.எஸ்.டி (GST) – என் பார்வையில் – 3
2. ஜி.எஸ்.டி (GST) – என் பார்வையில் - 2
3. ஜி.எஸ்.டி (GST) – என் பார்வையில் - 1


Monday, February 13, 2017

பதவிப்ரமாண இழுபறி - ஆளுநர் செய்வது சரியா?

தமிழக அரசியல் ஒரு வித்தியாச நிலையில் இருக்கிறது.

முழு விவரங்கள் பின்னர் விவாதிக்கலாம். இப்போதைக்கு பதவி பிரமாணம் குறித்த ஆளுநர் நடவடிக்கைகள் குறித்த மிகச்சில கேள்விகளுக்கு மட்டும் எனது கருத்துக்களை கேட்ட நண்பர்களுக்காக இப்பதிவு.


கே: ஆளுனர் செய்வது சரியா?

ப: தவறு. இப்போதைக்கு சசிகலாவை முதல்வராக்கிருக்கணும். அவரிடம் தான் மெஜாரிட்டி. கேஸ் தீர்ப்பு அல்லது கட்சியில் பிளவு எல்லாம் எதிர்காலத்தில் வரும் என எதிர்பார்க்கப்படும் ஊகம் தான். அதை அப்போது பார்த்துக்கலாம்.

இந்த நிமிஷம் 129 எம்.எல்.ஏக்கள் அவரிடம் இருக்கு. ஓ.பி.எஸ் தான் முதல்வரா வரணும்னு நமக்கு ஆசை இருந்தாலும் அவர் இதுவரை தன்னை ஆதரிக்கும் எம்.எல்.ஏக்கள்னு ஒரு 117 பேர் பட்டியலை கொடுக்கவேயில்லை. அப்போ ஆளுநருக்கு என்ன பிரச்சனை?

***
கே: ஆளுநர் ஃப்ளோர் டெஸ்ட் நடத்தணுமா?

ப: தேவையேயில்லை. ஓ.பி.எஸ் தனது தரப்பு எம்.எல்.ஏக்கள் என 30 பேருக்கு மேல் லிஸ்ட் தந்தா தான் அது அவசியம்.

யாரிடம் அதிக எம்.எல்.ஏக்கள் இருக்கிறார்கள் என்கிற குழப்பமாவது வந்திருக்கணும். அல்லது உல்லுலாயிக்காவது தனக்கு இத்தனை பேர் ஆதரவு இருக்குன்னு ஓ.பி.எஸ் பட்டியல் கொடுத்திருக்கணும். அந்த சோழல்களில் தான் நம்பிக்கை வாக்கெடுப்பு நடத்தணும்

***
கே: ஆளுநர் மீது இப்போ வழக்கு போடமுடியுமா?

ப: நிச்சயமா முடியாது. ஆறு மாதம் வரை அவருக்கு அவகாசம் இருக்கு. அவருக்குள்ள தனி அதிகாரத்தின்படி அவர் எப்போது வேணும்னாலும் முடிவு எடுக்கலாம்

***
கே: காபந்து முதல்வருக்கு மீடியாவை தாக்கியவர்களை தண்டிக்க அதிகாரம் இருக்கா?

ப: இருக்கு. அவர் தான் இப்போதும் முதல்வர்.
சட்டப்படி ஒரு மாநிலத்தை ஆள்வது ஆளுநர் மட்டுமே. அவரால் எல்லா துறைகளையும் பார்த்துக்க முடியாது என்பதால் தான் தனக்கு உதவி செய்வதற்காக ஒரு அமைச்சரவையை ஏற்படுத்துகிறார். அந்த அமைச்சரவை இல்லாமலும் ஆளுனர் செயல்பட முடியும். ஆனால் ஆளுனர் இல்லாமல் அமைச்சரவை செயல்பட முடியாது.

எனவே ஆளுனர் ஓ.பி.எஸ்சை தொடர்ந்து முதல்வராக பணியாற்ற உத்தரவிட்டிருப்பதால் முதல்வருக்கான அத்தனை அதிகாரங்களும் சிந்தாமல் சிதறாமல் அவருக்கு இருக்கிறது.

என்ன முன்பு தனது செயலுக்கு முதல்வர் சட்டமன்றத்துக்கு விளக்கம் சொல்லணும். இப்போ ஆளுனருக்கு சொன்னா போதும்.

போயஸ் அரசு கட்டுப்பாட்டில் கொண்டு வருவதோ, வன்முறையாளர்கள் மீது நடவடிக்கை எடுப்பதோ, அதிகாரிகளை மாற்றுவதோ..எதை வேணும்னாலும் செய்யலாம்

***

கே: ஓ.பி.எஸ் தனது ராஜினாமா கட்டாயப்படுத்தி வாங்கினது என்று சொல்லியிருப்பதால் அதி செல்லுமா?

ப: OPS ராஜினாமா செல்லுமா செல்லாதான்றது ரொம்ப சிம்பிளான விஷயம்.  இத்தனை நாள் ஆகியும் ஆளுனர் தனது உத்தரவை திரும்ப பெறலைன்றபோதே... ராஜினாமா செஞ்சது செஞ்சதுதான்னு புரியுது. அதனால் அது பிரச்சனையே இல்லை.

ஓ.பி.எஸ் ராஜினாமா செஞ்சாச்சு. புது சட்டமன்ற தலைவர் தேர்வாகி ஆட்சி அமைக்க கோரிக்கையும் கொடுத்தாச்சு. அதுக்கு மேல் இதை இழுத்தடிக்க எந்த முகாந்திரமும் இந்த நிமிஷம் வரை இல்லை.

ராஜினாமா ஏத்துக்கிட்டதை ரத்து செய்ய முடியாது சட்டப்படி. ஒரு வேளை அவர் மிரட்டப்பட்டிருந்தால் அதுக்கு ஆதாரம் வேணும். அப்படி எதுவும் இல்லை. அட்லீஸ்ட் அன்னைக்கு இரவே அவர் மற்றொரு ஃபேக்ஸ் அனுப்பி மத்தியானம் நான் கொடுத்த ராஜினாமா மிரட்டி வாங்கினது..அதை ஏத்துக்க வேண்டாம்னு சொல்லிருக்கணும்.

இப்போதைக்கு ராஜினாமா மீது எந்த சந்தேகமும் கவர்னருக்கு இல்லைன்றது தான் கவர்னரின் நடவடிக்கைகளிலிருந்து நமக்கு தெரிவது.

எல்லா எம்.எல்.ஏக்களையும் கட்டாயப்படுத்தி வெச்சிருக்கிறதா ஓ.பி.எஸ் சொன்னதையும் கவர்னர் நம்புனதா தெரியலை. நம்பிருந்தா டி.ஜி.பி மீட்டிங்கலேயே ரிசார்ட்லருந்து எல்லாரையும் மீட்டு ராஜ் பவன் கொண்டு வர உத்தரவிட்டிருப்பாரு.

ஆதனால் இவை எல்லாம் ஒரு பிரச்சனையே இல்லை.

***

ஓ.பி.எஸ் முதல்வர் ஆகணும்ங்கறது நம்முடைய விருப்பம்.

ஆனால் சசிகலாவுக்கு பதவிப்பிரமாணம் செய்து வைத்திருக்கணும்ங்கறது சட்டம்.

சசிகலா முதல்வராவதை நான் விரும்பவில்லை. அதே நேரம் சட்டம் மீறப்படுவதையும் என்னால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை.

13 நாள் வரை மட்டுமே செயல்பட்ட மத்திய அரசு இருக்கிறது. எனவே இப்போதைக்கு சசிகலாவுக்கு ஆளுநர் பதவி பிரமாணம் செய்து வைத்திருக்கவேண்டும். சொ.கு.வழக்கில் சசிகலாவுக்கு எதிராக தீர்ப்பு வந்தாலோ, அல்லது ஓ.பி.எஸ் தனது ராஜினாமா குறித்த வழக்கு எதுவும் போட்டு அதில் வென்றாலோ தான் ஆளுனர் மற்றொரு நடவடிக்கை எடுக்கவேண்டும்.

இன்றைய தினம்... இந்த நிமிஷம் .. ஆளுநர் சசிகலாவுக்கு பதவிப்பிரமாணம் செய்து வைக்காமல் இருப்பதற்கு எந்தவித சட்ட ரீதியான காரணங்களும் இருப்பதாக தெரியவில்லை


Monday, December 19, 2016

சசிகலா

சிகலா.

இந்த பெயர் தான் கடந்த பதினைந்து ஆண்டுகளாக தமிழக அரசியலின் முக்கிய பங்கு வகித்த பெயர். அதிமுக பொதுச்செயலாளர் புரட்சி தலைவி ஜெயலலிதா அவர்களுக்கு தோழியாக அறிமுகமாகி, அவரது கடுமையான காலகட்டங்களில் உற்ற துணையாக இருந்து, திராவிட முன்னேற்ற கழகத்தினரால் அவரது உயிருக்கும் உடமைக்கும் அச்சுறுத்தல் ஏற்பட்ட காலங்களில் தனது உறவினர்களை கொண்டு தனியாக ஒரு பாதுகாப்பு படையை அமைத்து பாதுகாத்து, ஜெ. அரசு நிர்வாகத்தில் முழு மூச்சில் ஈடுபட்டிருந்த காலகட்டங்களில் அவரது தனிப்பட்ட உடமைகளுக்கும் அவரது உடல்நலத்துக்கும் பொறுப்பெடுத்து என பல பல வகைகளில் துணையாக இருந்தவர். 

இன்னொருபக்கம், ஜெ.வுடனான நெருக்கத்தை பயன்படுத்தி, தன்னையும் தனது உறவினர்களையும் தொழில் ரீதியாகவும், அரசியல் ரீதியாகவும், அரசாங்க ரீதியாகவும் பலமான பவர் செண்டர்களாக உருவாக்கியதாகவும், அதிகார துஷ்பிரயோகம் மூலம் பலரையும் மிரட்டி சொத்துக்கள் வாங்கி குவித்ததாகவும், அதிமுக நிர்வாகத்திலும் அரசின் நிர்வாகத்திலும் பல வகைகளிலும் தலையீடு செய்து தான் விரும்பிய படியே தமிழகத்தை பின்னனியில் இருந்து ஆட்டி வைத்து கொண்டிருந்தவர் எனவும் பரவலாக ஊடகங்களால் விமர்சிக்கப்பட்டவர்.



இதன் காரணமாகவே, 'சசிகலாவும் அவரது சுற்றத்தாரும் உறவினர்களும் தனக்கு தெரியாமல் தன்னுடைய கட்சியிலும் அரசிலும் பல தலையீடுகள் செய்துவந்ததாக அறிந்ததாகவும் அதன் காரணமாக அவர்கள் அனைவரையும் கட்சியிலிருந்தும் தனது வீட்டில் இருந்தும் ஒட்டுமொத்தமாக ஒதுக்கி வைப்பதாகவும்' ஜெயலலிதா அறிக்கை வெளியீட்டு நீக்கியதும், சில மாதங்கள் கழித்து, 'அவை எல்லாம் சசிகலாவுக்கு தெரியாமலேயே நடந்ததாக சசிகலாவே அறிக்கை விட்டதோடு, இனிமேல் உயிருள்ளவரை ஜெயலலிதாவுக்கு விசுவாசமாக இருப்பதாகவும், தனது உறவினர்களுடனோ சுற்றத்தாருடனோ இனி எந்தவித தொடர்பும் வைத்துக்கொள்ளமாட்டேன் என்பதாகவும் வெளிப்படையாக அறிக்கை வெளியிட்டு மன்னிப்பு கேட்டதை' அடுத்து, ஜெயலலிதா சசிகலாவை மீண்டும் சேர்த்துக்கொண்டதும், அதே சமயம் அவரது உறவினர்கள் அனைவரும் ஒதுக்கி வைக்கப்பட்டது ஒதுக்கிவைக்கப்பட்டதாகவே இருக்கும் என அறிவித்ததும் வரலாறு.

எது எப்படியாயினும், ஜெயலலிதா என்கிற தனி நபருக்கு சசிகலா எனும் தனி நபர் கொடுத்த ஆதரவும் அனுசரணையும் அக்கறையும் மனதிடமும் தோழமையும் மெச்ச தகுந்தது என்பதில் மாற்று கருத்து இல்லை.

இப்போது, ஜெயலலிதா நம்மை எல்லாம் மீளா துயரில் ஆழ்த்தி மறைந்துவிட்ட இந்நிலையில், மொத்த கட்சியினரும் திடீரென சசிகலா விசுவாசிகளாக மாறியதோடு மட்டுமலாமல், ஜெயலலிதா இத்தனை வருடங்களாக செய்துவந்த நிர்வாகத்திறமைக்கும் கூட சசிகலா தான் வழிகாட்டி என சொல்ல தொடங்கி இருக்கிறார்கள். இன்னும் ஒரு படி மேலே போய், அனைத்திந்திய அண்ணா திராவிட முன்னேற்ற கழகத்தின் பொதுச்செயலாளராக சசிகலா அவர்கள் தான் இருந்து கட்சியை வழி நடத்தவேண்டும் என பல நிர்வாகிகள் தங்கள் ஆதரவாளர்களுடன் சென்று வேண்டி விரும்பி கேட்டு கொள்ள தொடங்கி இருக்கிறார்கள். 

இன்னும் சிலரோ மேலும் ஒரு படி முன்னேறி தமிழகத்தின் முதல்வராகவும் சசிகலா தான் இருந்து தமிழகத்தை 'காப்பாற்ற' வேண்டும் எனவும் கோரிக்கை வைத்திருக்கிறார்கள். நேற்றைய தினம் இதே கோரிக்கையை வலியுறுத்தி சில அமைச்சர்களே திருமுடி காணிக்கை செலுத்தி இருப்பதும் கவனிக்கத்தக்கது.

இச்சூழலில், சசிகலா கட்சியின் தலைமையோ அரசின் தலைமையோ ஏற்பது என்பது தமிழகத்துக்கு நன்மை பயக்குமா என்பதை ஆராய்ந்து பார்க்கவேண்டிய கடமை தமிழகத்திலுள்ள நம் அனைவருக்கும் உள்ளது. 

சசிகலா அவர்கள் முதல்வராக வருவதில் எந்த ஆட்சேபணையும் யாருக்கும் இருக்க முடியாது. அதிமுக எம்.எல்.ஏக்கள் ஒரு மனதாக தேர்ந்தெடுத்தால் யார் வேண்டுமானாலும் முதல்வர் ஆகலாம்.

ஆனால் அதிமுகவின் பொது செயலாளராக அவர் வருவதில் மட்டும் பல சிக்கல்கள் உள்ளன. முதலாவதாக அவர் கட்சியில் 'மீண்டும்' சேர்த்துக்கொள்ளப்பட்டு இன்னும் 5 ஆண்டுகள் முடியவில்லை. கட்சி விதிகளின் படி, கழகத்தில் ஐந்து ஆண்டுகள் 'தொடர்ச்சியாக' உறுப்பினராக இருக்கும் ஒருவரை தான் நிர்வாகியாக நியமிக்க முடியும். அந்த வகையில் பார்த்தால், கழகத்தில் ஒரு கிளைக்கழக செயலாளராகக் கூட இப்போது சசிகலா அவர்களை நியமிக்க முடியாது.

இரண்டொரு நாட்கள் முன்பு பொன்னையன் அவர்கள், சசிகலா பொதுச்செயலாளர் ஆவதற்கான தடைகள் தளர்த்தப்படும் என சொல்லி இருக்கிறார். ஆனால் அது அவ்வளவு சுலபமல்ல. விதிகளை மாற்றுவதற்கும்  ஒரு பொதுச்செயலாளர் வேண்டும். ஆனால் இப்போது பொதுச்செயலாளர் பதவி காலியாக இருக்கிறது.

ஒரு வேளை ஜெ. ஏற்கனவே விதிகளை தளர்த்தி இருப்பதாக ஒரு ஆவணத்தை தயார் செய்து வெளியிடலாம். ஆனால் அது சட்டப்படி செல்லாது. ஏனெனில் விதிமுறைகளில் மாற்றம் என்பது, பொதுக்குழு செயற்குழு மூலமாக மாற்றி அது கட்சியின் அதிகாரப்பூர்வ நாளிதழிலும் பிற பத்திரிக்கைகளிலும் வெளியிடுவதோடு மட்டுமல்லாமல் உடனடியாக தேர்தல் ஆணையத்துக்கும் அனுப்பி அவர்களது ஒப்புதலையும் வாங்கி இருக்கவேண்டும்.

இப்போது முன் தேதியிட்டு ஒரு ஆவணத்தை தயார் செய்தாலும், நாளேடுகளில் பழைய தேதியில் பிரசுரித்ததாக ஒரு ஆதாரத்தை ஏற்படுத்தினாலும் தேர்தல் ஆணைய ஒப்புதலை முன் தேதியிட்டு பெறுவது சற்று சிக்கலான காரியம். நூற்றுக்கணக்கான பொதுக்குழு உறுப்பினர்களில் ஏதேனும் ஒரு பொதுக்குழு உறுப்பினர் சந்தேகம் கிளப்பினாலும் அந்த ஆவணம் சட்ட ரீதியாக நிற்பது கடினம்.

இவை ஒரு புறமிருக்க, கட்சியின் அடிமட்ட தொண்டனின் ஆதரவை பெறுவது தான் மிகப்பெரிய சவால்.  ஜெவுடன் பல முறை பயணித்து இருந்தாலும், தனிப்பட்ட முறையில் கழகத்தின் உறுப்பினராக கட்சி சார்ந்து கட்சிக்காக மாவட்டம் தோறும் பயணித்ததோ, நிர்வாகிகள் சந்திப்போ, கொடியேற்றமோ, போராட்டமோ, ஏன் அட்லீஸ்ட் ஒரு பொதுக்கூட்டமோ கூட அவர் கலந்துகொண்டதில்லை. இதை எல்லாம் செய்யாமல் கட்சி நிர்வாகிகள், அமைச்சர்கள் போன்றவர்களை வேண்டுமானால் சமாதானப்படுத்திக்கொள்ளலாம். ஆனால் தொண்டர்களை ஒருபோதும் அப்படி சமாதானப்படுத்திவிட முடியாது.

திமுகவை பொறுத்த வரை, அந்தந்த மாவட்ட / பகுதி கழக முன்னணியினர் சொல்லுவதை அனுசரித்து தான் தொண்டர்கள் அதன்படி நடந்துகொள்வார்கள். ஆனால் அதிமுக தொண்டன் அப்படி அல்ல. தலைமைக்கும் கட்சிக்கும் மட்டுமே கட்டுப்பட்டவன். அவன் பிரமுகர்களுக்காகவோ, அமைச்சர்களுக்காகவோ இயங்கவே மாட்டான்.

இப்போது சசிகலாவை ஆதரிப்போர் பலரும் கட்சியிலிருந்து ஒதுக்கிவைக்கப்பட்டு பின்னர் இணைத்துக்கொள்ளப்பட்டவர்கள், பிற கட்சிகளிலிருந்து பதவிகளுக்காக வந்திணைந்தவர்கள், மிகச்சமீப காலங்களில் கட்சியில் இணைந்த கழகத்தின் ஆரம்பகால வரலாறு அறியாதவர்கள் போன்றோரே. பொன்னையன், பன்ருட்டியார், செங்கோட்டையன், மாஃபா பாண்டியராஜன், கருணாஸ் போன்ற பலரும் இந்த பட்டியலில் வருபவர்களே. அவர்களுக்கு எந்த தலைமையை வேண்டுமானாலும் சட்டென ஏற்றுக்கொள்வார்கள்.

ஆனால் எம்.ஜி.ஆரால் ஈர்க்கப்பட்டு அவரது கட்சியில் இணைத்துக்கொண்ட லட்சக்கணக்கான தொண்டர்கள் தான் கட்சியின் பலம். நிர்வாகிகள், அமைச்சர்கள் என ஒரு ஐம்பது பேர் ஆளுக்கு ஐம்பது ஐம்பது பேரை கொண்டு வந்து காட்டி ஆதரவை வெளிப்படுத்துவதை, ஒட்டுமொத்த கட்சியின் கருத்தாக ஊடகங்கள் உருவகப்படுத்துவது எந்த அளவுக்கு பலன் தரும் என்பது தெரியவில்லை. ஏனெனில் சில முக்கியமான கால கட்டங்களில், கட்சியின் நலனையும் கட்சி கொள்கையையும் காப்பாற்றும் முடிவை தொண்டர்களே எடுத்தனர்.

தலைமையால் நீக்கப்பட்டவர், ஒதுக்கிவைக்கப்பட்டவர், பின்னர் நிபந்தனைகளோடு இணைத்துக்கொள்ளப்பட்டவர் என்பதாலேயே அரை மனதாக சசிகலாவை ஏற்றுக்கொண்ட தொண்டன்..., இப்போது அந்த நிபந்தனைகள் அப்பட்டமாக மீறப்படுவதை ஒப்புக்கொள்ளவே மாட்டான். சசிகலா நீக்கப்பட்டதை கொண்டாடியவன், பின்னர் ஜெ. அவரை உறவினர்களுடன் எந்த தொடர்பும் இருக்கக்கூடாது உள்ளிட்ட நிபந்தனைகளுடன் மீண்டும் இணைத்துக்கொண்டபோது மவுனமாக ஏற்றுக்கொண்டவன், மிக சமீபத்தில் கூட நெல்லையில் சின்னம்மா பேரவை என ஒன்றை தொடங்கியவர்களை ஜெ கட்சியை விட்டே நீக்கியதை அறிந்து சமாதானமும் நம்பிக்கையும் கொண்டவன் அத்தொண்டன். அந்த தொண்டனின் உள்ளுணர்வை புரிந்து கொண்டதால் தான் ஜெ. அப்படியான நிபந்தனைகளை விதித்திருந்தார் என்பது அவனுக்கு தெரியும். இப்போது அதை எல்லாம் மீறி இருப்பது அவனது கருத்துக்கு இனி மதிப்பில்லை என்பதை அவனுக்கு திட்டவட்டமாக உணர்த்தி இருக்கக்கூடும்.

எனவே அவர்களை சமாதானப்படுத்தி அவர்களது ஒப்புதலுக்குரிய தலைவராக வர சசிகலாவால் முடிகிறதா என்பதை தான் நமக்கு முக்கியமாக கவனிக்கவேண்டும். ஏனெனில் சில நிர்வாகிகளின் ஆதரவை விட, லட்சக்கணக்கான தொண்டர்களின் ஆதரவு மட்டுமே தனது எதிர்காலத்தை தீர்மானிக்கும் என்பதை இத்தனை வருடம் ஜெ.வுடன் இருந்த சசிகலாவுக்கு புரிந்துகொள்ள கடினமான விஷயம் அல்ல.

நிற்க!

அதிமுக கட்சி பொது செயலாளர் (அ) தமிழக அதிமுக அரசின் முதல்வர் (அ) ஜெ.வின் சொத்துக்களின் வாரிசு என எந்த ஒரு பதவியில் சசிகலா அமர்ந்தாலும் அதன் மற்றொரு விளைவு உச்ச நீதிமன்றத்தில் நடந்துவரும் சொத்து குவிப்பு வழக்கின் அப்பீலின் முடிவை மாற்றக்கூடும். வாதங்கள் முடிவடைந்து தீர்ப்புக்காக காத்திருந்தாலும், இப்போதைய நிகழ்வுகள் நிச்சயமாக தீர்ப்பு எழுதுபவரின் மனநிலையில் ஒரு மாற்றத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும்.

இதுவரையும், ஜெ.வின் அதிகாரத்தை பயன்படுத்தி சசி & கோ சொத்துக்கள் வாங்கியதாக சொல்லப்பட்ட குற்றச்சாட்டையும், கூட்டுச்சதி என்கிற குற்றச்சாட்டையும், பொருளாதார பகிர்வு / கூட்டணி என்பதையும், தொழில் பங்குதாரர் என்பதையும் திட்டவட்டமாக மறுத்து வாதாடி வந்தவர் சசிகலா.

அப்படியிருக்க, இப்போது ஜெ.வின் சொத்துக்களுக்கும் பதவிகளுக்கும் சசிகலா தான் வாரிசுதாரர் என்றால் அத்தனை குற்றச்சாட்டுக்களும் உண்மை என்பது ஊர்ஜிதமாகிவிடும்.

அவரை தலைமை ஏற்க வற்புறுத்தும் தலைவர்கள் இதையெல்லாம் யோசித்தார்களா? யோசித்து அதற்காக தான் வற்புறித்தி வருகிறார்களா என்பதெல்லாம் தெரியவில்லை.

ஆரம்பத்திலிருந்தே கட்சி மற்றும் அரசின் முடிவுகளில் ஜெ.வுக்கு சசிகலாவின் வழிகாட்டுதல்களும் ஆலோசனைகளும் இருந்ததாக மக்களவை துணை சபாநாயகர் அவர்களே சொல்லி இருப்பது கூட சொத்து குவிப்பு வழக்கில் சசிகலா வைத்த வாதங்களுக்கு முரண்பாடாக இருக்கிறது.

எதுவானாலும், சொ.கு.தீர்ப்பு வரும்வரை சசிகலா ஒதுங்கி நிற்பது தான் அவருடைய எதிர்காலத்துக்கு நல்லது என்பதை அவரது வழக்கறிஞர்கள் எடுத்து சொல்லி இருக்கக்கூடும்.

அப்படி ஒரு சூழல் ஏற்படுமானால், புத்திசாலித்தனமாக சசிகலா அவர்கள் பின்னணி அரசியலையே வழக்கம்போல செய்து வருவதானால், நேரடி அரசியல் பொறுப்புக்கு அதிமுகவில் தகுதியானவர் யார் என்பதை தான் கவலையோடு ஆலோசித்துக்கொண்டிருக்கிறேன்..

ஏனெனில், தமிழக அரசியலை பொருத்தவரையும் திமுகவும் அதிமுகவும் இரு கண்கள். இரட்டை குழல் துப்பாக்கி போன்றவை. அதில் ஒற்றைக்குழல் இப்போது ஊனமடைந்து கிடக்கையில் அதனை செப்பனிட்டு மீண்டும் செயல்பாட்டுக்கு கொண்டுவருவது தான் தமிழகத்தின் எதிர்காலத்துக்கு நல்லது என்கிற கோட்பாடுடையவன் நான். 

மேலும், சில காலங்களாக தீவிர அதிமுக இயக்கத்தவனாக கழிந்தவன், பிரச்சாரங்கள் செய்தவன் என்கிற முறையிலும், எம்.ஜி.ஆரை அவரது இயக்கத்தை நேசித்தவன், நேசிப்பவன் என்கிற முறையிலும், அந்த இயக்கத்தின் எதிர்காலத்தையும் நலனையும் பற்றி கவலைகொள்ளாமல் இருக்கமுடியவில்லை.

பொறுத்திருந்து கவனிப்போம்!

Monday, November 14, 2016

டீமானிடைசெஷன் எனும் ஒரு டிராமா

முதலில் ஒரு அருஞ்சொற்பொருள்

Demonetisation – குறிப்பிட்ட தொகையிலான ரூபாய் நோட்டு இனி செல்லாது என அறிவிக்கப்படுவது

Replacement of Currency – குறிப்பிட்ட தொகையிலான ரூபாய் நோட்டுக்களின் பழைய வெர்ஷனை திரும்ப பெற்று அதற்கு பதிலாக புதிய வெர்ஷனில் அதே தொகைக்கான ரூபாய் நோட்டுக்களை கொடுப்பது.

இந்த புரிதல் ரொம்ப முக்கியம். இந்த பதிவு பூரா படிக்கும்போது இதை மனசுல வெச்சுக்கோங்க. அப்ப தான் குழப்பம் வராது.

******

Demonetisation – கடைசியா 1978 ஆம் வருஷம் மொரார்ஜி தேசாய் அரசால் கொண்டுவரப்பட்டது. அப்போது நிலுவையில் இருந்த 5000, 10000 ரூபாய் நோட்டுக்கள் ஒழிக்கப்பட்டன. அதன் பின் அவை கொண்டுவரப்படவே இல்லை. (அதனால் தான் அது Demonetisation)

முதல் முதலாக வெளியிடப்பட்ட 500 ரூ நோட்டு. பின்னர் இதில் பல பல வெளியீடுகள் வந்தன 

அதன் பின் ரிசர்வ் வங்கி அவ்வப்போது பல பல ரூபாய் நோட்டுக்களை திரும்ப பெற்று இருக்கு. பழைய வெர்ஷனை மாத்தி புதிய வெர்ஷனை வெளியிடுவது ஒரு தொடர்ச்சியான நிகழ்வு. கடைசியா 2014 ஆம் வருஷம் 500 ரூ நோட்டுக்களில், 2005 ஆம் வருசத்துக்கு  முன்பு வெளியிடப்பட்டவை எல்லாம் செல்லாதுன்னு அப்போதைய அரசு அறிவிச்சது தான் இந்தியாவின் மிகப்பெரிய ரூபாய் திரும்பப்பெறும் நடவடிக்கை. ஆனால் அப்படி அறிவிக்கிறதுக்கு முன்னாடி அதற்கு இணையான அளவுக்கு புதிய மாற்று 500 ரூபாய் நோட்டுக்களை போதுமான அளவுக்கு வங்கிகளுக்கு அனுப்பி வெச்சு, பேங்கை திடுதிப்புன்னு மூடாம, எல்லா நாளிலும் எந்த பிரச்சனையும் இல்லாம 500 ரூ நோட்டுக்களை மாற்றிக்கலாம்னு முறையா அறிவிப்பு கொடுத்து இருந்தது அரசு. அதாவது 500 ரூ நோட்டுக்கள் ஒழிக்கப்படலை. புதிய வெர்ஷனில் 500 ரூபாய் நோட்டுக்கள் வெளியிட்டாங்க. (அதனால் தான் அது Replacement of Currency)

இப்போ அறிவிச்சிருப்பதை நாட்டு நலனுக்கான Demonetisation என பிரதமரே பரபரப்பான விளம்பரமா சொன்னாலும் கூட, குறைந்த பட்ச அறிவு உள்ள எல்லாருக்குமே இது வெறும் Replacement of Currency என்பதும், இதனால் கருப்பு பனமெல்லாம் ஒழிய வாய்ப்பே இல்லைன்னும் தெரிஞ்சிருக்கும். ஏன்னா 500, 1000 ரூபாய் நோட்டுக்கள் ஒழிக்கப்படலை. மாறாக புதிய நோட்டுக்களா வழங்கப்படுது.

மிக மிக பெரிய அளவில் பரபரப்பான டிராமாவா அறிவிக்கப்பட்ட இப்போதைய நிகழ்வு பெரிய சொதப்பலில் விழுந்து, பிரதமரே மக்கள் படும் அல்லல்களை ஒரு வழியா புரிஞ்சுகிட்டு தனது தவறுகளை மறைக்க எல்லா அரசியல்வாதிகளும் கையில் எடுக்கும் அதே சிம்பதி ஆயுதத்தை கையில் எடுக்க வெச்சிருப்பது தான் இந்தியாவுக்கான மிகப்பெரிய சோதனை.

******

இனி இப்போதைய இந்த டிராமா விஷயத்துக்கு விரிவா போகலாம்.

2012 ஆம் வருஷம் மத்திய நேரடி வரிகள் ஆணையம் (CBDT) 500, 1000 ரூ நோட்டுக்களை Demonetisation செய்ய கூடாதுன்னு தடை விதிச்சு ஒரு உத்தரவை போட்டு இருக்கு. (இதில் இருந்தே பழைய காங்கிரஸ் அரசும் இதே மாதிரி ஒரு முடிவில் இருந்திருக்காங்கன்றது புரியுது). அதனால் அப்போதைக்கு அந்த ஐடியா தள்ளி வைக்கப்பட்டது. அப்படி Demonetisation செய்யக்கூடாதுன்னு CBDT சொன்னதுக்கு காரணம் அது மக்களின் பணப்புழக்கத்தை வெகுவா பாதிக்கும் என்பது.

அதன் பின் கடந்த 2016 ஆம் வருஷம் அக்டோபர் மாசம் 20 ஆம் தேதி உத்தரபிரதேச மாநிலம் கான்பூர் நகரில் ரிசர்வ் வங்கியின் போர்டு மீட்டிங் நடந்தது (அது ஏன் மும்பைலயோ டெல்லிலயோ இல்லாம கான்பூர்? அதுவும் தேர்தல் நடக்கபோற மாநிலம் வேறேன்னு எல்லாம் குதர்க்கமா கேள்வி கேட்டுட்டு இருக்காம மேல படிங்க)

அந்த மீட்டிங்க்ல தான் ரெண்டு முக்கியமான விஷயம் பேசப்பட்டது. ஒண்ணு புதிதா 2000 ரூ நோட்டுக்கள் கொண்டுவரப்படுவது. மற்றொன்று 500 1000 ரூபாய் நோட்டுக்கள் Demonetisation  செய்யப்படுவது.  இந்த விஷயத்தை பற்றி பல பத்திரிகைகளும் பெரிசா கண்டுக்கிடலை. ஆனா  பிஸினஸ் லைன் பத்திரிக்கையின் அக்ட்டோபர் 21 ஆம் தேதி இதழில் இது பற்றி ஒரு கட்டுரை வந்திருந்தது. அதில் 500, 1000 ரூபாய் நோட்டுக்கள் திரும்பபெற வாய்ப்பு இருக்குன்ற மாதிரி ஒரு யூகமான செய்தி வந்திருந்தது.


ஆனால் கான்பூரில் இருந்து வெளிவரும் ஒரு ஹிந்தி நாளிதழான டெயினிக் ஜாக்ரன் வெளியீட்டின் அக்டோபர் 27 ஆம் தேதி பதிப்பில் முதல் பக்கத்தில் கீழே சின்னதா ஒரு பெட்டி செய்தியா இந்த செய்தியும் வெளி ஆகி இருந்தது. அதை எழுதியவர் பிரஜேஷ் துபே என்னும் நிருபர். அவருக்கு அப்போது அவர் எழுதிய கட்டுரையின் முக்கியத்துவம் தெரிஞ்சிருக்க வாய்ப்பு இல்லைதான். (இப்ப அவர் திடீர் ஹீரோ)

இதில் இருந்து நமக்கு தெரிய வரும் முக்கியமான விஷயம் என்னன்னா, பிரதமர் சமீபத்தில் வெளியிட்ட அறிவிப்பு ஒன்றும் அவ்வளவு ரகசியமா வைக்கப்படலை, குறிப்பிட்ட சில முக்கியஸ்தர்களுக்கும் ரிசர்வ் வங்கியின் பல அதிகாரிகளுக்கும் முன்பே தெரியும் என்பது தான். பத்திரிக்கை செய்தியை படிச்ச பலரும் அப்பவே உஷாராகி தங்களிடம் இருந்த 500, 1000 ரூபாய் நோட்டுக்களை மாற்றி 100 ரூபாய் தாள்களாக சேகரிச்சுக்கிட்டதா இப்போ சொல்லப்படுது.

*******

கடந்த 4, 5 நாளா எந்த வங்கியிலும் ஏ.டி.எம்மிலும் கேஷ் இல்லை. மக்கள் தினசரி அல்லாடிட்டு இருக்காங்க. கிலோ மீட்டர் கணக்கில் ஒவ்வொரு பேங்க் வாசலிலும் கியூ நிக்குது. உணவோ குடிநீரோ இல்லாம ஒவ்வொருவரும் மணிக்கணக்கா வெயிலில் நின்னு பணத்தை மாற்றீட்டு போறாங்க.

ரிசர்வ் வங்கியோ தேவையான பணம் வங்கிகளுக்கு அனுப்பியாச்சுன்னு சொல்லுது. வங்கிகளோ எங்களிடம் போதுமான அளவுக்கு 100 ரூபாய் நோட்டுக்கள் கையிருப்பு இல்லைன்னு சொல்லுது. நிதி அமைச்சகமோ நோட்டு தட்டுப்பாடை போக்க 2000, 500 ரூபாய் புதிய நோட்டுக்கள் விரைவா அச்சடிக்கப்பட்டு வருந்துன்னு சொல்றார். பிரதமரோ நான் ஏதாவது தப்பு செஞ்சிருந்து உங்களை எல்லாம் சிரமப்படுத்தி இருந்தா மன்னிச்சுக்கோங்கன்னு தன்னுடைய டிரெட் மார்க் செண்டிமெண்டல் சிம்பதியோட சொல்லிருக்கார்.

இதில் இருந்தே எங்கேயோ தப்பு நடந்து இருக்குனு புரியுது இல்லே?

இனி அதை புள்ளிவிவர அடிப்படையில் டீட்டேயிலா பார்க்கலாம்.

என்னை பொறுத்தவரை இந்த Demonetisation என்கிற பெயரில் நடத்தப்படும் Replacement of Currency ரொம்ப முக்கியமான நடவடிக்கை. வரவேற்க வேண்டிய துணிச்சலான முடிவு. இதனால் கருப்பு பணம் கட்டுப்படாது ஆனாலும் நிச்சயமா கள்ள நோட்டு புழக்கம் முற்றிலுமா கட்டுப்படுத்தப்படும். அதனால் இந்த துணிச்சலான முடிவை எடுத்த பிரதமர் மோடி பாராட்டுக்கு உரியவர் தான். சந்தேகமே இல்லை.

ஆனா அதை செயல்படுத்த மத்திய நிதி அமைச்சகம் தேர்ந்தெடுத்த வழிமுறைகளும் ஏற்பாடுகளும் தான் இந்த மாபெரும் திட்டத்தை காமெடி டிராமாவா ஆக்கிருக்கு.


ரிசர்வ் வங்கி கணக்கு படி இந்தியாவில் 2016 மார்ச் 31 ஆம் தேதி நிலைமையில் 1000 ரூ நோட்டு 633 கோடி பீஸ்களும், 500 ரூ நோட்டு 1571 கோடி பீஸ்களும், 100 ரூ நோட்டு 1578 கோடி பீஸ்களும் வெளியிடப்பட்டு நாட்டில் இருக்கு.

இதில் 500, 1000 ரூ நோட்டுக்கள் செல்லாதுன்னு அறிவிக்கப்பட்டு அதுக்கு பதிலா 2000 ரூ நோட்டுக்கள் வெளியிடப்படும்னு சொன்னா, கிட்டத்தட்ட இப்போ புழக்கத்தில் இருக்கும் நோட்டுக்களின் எண்ணிக்கையில் ஜஸ்ட் 25% நோட்டுகள் வெளியிட்டால் போதும் (4 x 500 க்கு பதிலா 1 x 2000). அது தான் அரசின் ஐடியா. ஆனா அந்த புதிதா அச்சடிக்கப்பட்ட 2000 ரூ நோட்டுக்களை ஏ.டி.எம் இயந்தரங்களின் கேசட்டுகளில் வைத்து டிஸ்பென்ஸ் செய்து டிரையல் செய்து பார்த்தார்களா இல்லையான்னு தெரியலை, இப்போ ஏ.டி.எம் மூலமா 2000 ரூ நோட்டுக்களையும் புதிய 500 ரூ நோட்டுக்களையும் மக்களுக்கு வழங்க முடியலைன்னு அரசு அறிவிச்சிருக்கு. அதாவது ஏற்கனவே இருக்கும் கேசட்டுகளில் இந்த புதிய 2000, 500 ரூ நோட்டுக்களை மேனேஜ் செய்ய முடியலை. இதுக்கு அடுத்த தீர்வு கேசட்டுக்களை எல்லாம் மாற்றணும். அது பெரிய வேலை. நாடு முழுதும் உள்ள கோடிக்கணக்கான ஏ.டி.எம் இயந்திரங்களின் கேசட்டுக்கள் மாற்றுவது அவ்வளவு சீக்கிரம் நடக்கும்னு தோணலை.

அடுத்த தீர்வு என்னன்னா, எல்லா ஏடிஎம் இயந்திரங்களிலும், வங்கிகளிலும் 100 ரூ 50 ரூ நோட்டுக்களை வழங்குவது. இது தான் கைவசம் இருக்கும் ஒரே தீர்வு. அதை செயல்படுத்த முடிவெடுத்த அரசு, மொத்தமாக நாடு முழுதும் உள்ள வங்கிகளில் எத்தனை 100 ரூ, எத்தனை 50 ரூ நோட்டுக்கள் கையிருப்பு இருக்குன்ற விவரத்தை சேகரிக்காம போயிருச்சு. அதனால் எல்லா வங்கிகளிலும், ஏடிஎம் வாசலிலும் நீண்ட கியூவில் மக்கள் நின்றுகொண்டே இருக்கிறார்கள் ஒவ்வொரு நாளும்.

அரசு நினைத்திருந்தால் ஒரே நாளில் எல்லா வங்கிகளிடமிருக்கும் கையிருப்பு எவ்வளவு எனும் விவரத்தை சேகரிச்சு அதுக்கு தகுந்த மாதிரி நடவடிக்கை எடுத்திருக்கலாம். ஆனால் ஏனோ அதை செய்யவேயில்லை என சொல்றாங்க.

இப்போதைக்கு வங்கிகள் எப்படி சமாளிக்குதுன்னா, 100 ரூ நோட்டுகள் மற்றவர்கள் மூலமா வங்கிக்கு கிடைப்பதையும்,  ரிசர்வ் வங்கி அவ்வப்போது அனுப்பி வைப்பதையும் வெச்சு எல்லோருக்கும் கொஞ்சம் கொஞ்சமா கொடுத்து (சம வாய்ப்பு கொடுக்கணுமில்லே?) சமாளிக்கிறாங்க. அதனால் தான் ஒரு நபருக்கு வெறும் ரூ. 4000 மட்டும் தான் எனும் வரம்பு. (குறிப்பிட்ட சில அரசியல் கட்சியினர் பண்டில் பண்டிலா 2000 ரூ நோட்டுக்களை மாற்றி அதை செல்ஃபி வேறே எடுத்து சோசியல் மீடியாவுல வெளியீட்டு இருக்காங்களே எப்படி? அவங்களுக்கு எல்லாம் இந்த 4000 லிமிட் கிடையாதான்னு எல்லாம் கேட்டா நம்மளை தேச துரோகி லிஸ்ட்ல சேர்த்திருவாங்க என்பதால் அத்தகைய கேள்விகளை தவிர்ப்போமாக. ஆமென்!)

குறைஞ்ச பட்சம் ஏடிஎம், டெபிட் கிரெடிட் கார்டுகள் மூலமா நேர்மையான பரிவர்த்தனை செய்யும் மக்களுக்கு அப்படிபட்ட பரிவர்த்தனைக்கான கட்டணங்களையாவது ரத்து செஞ்சிருக்கல்லாம் அரசு. அதை விடுத்து ராகுலை குத்தம் சொல்றதா நினைச்சு, “இன்னைக்கு ஊழல் செஞ்சவங்க எல்லாம் மொத்தமாக வங்கிகளின் வாசலில் லைன்ல நிக்குறாங்க”ன்னு பனாஜில நேத்து பேசிய பிரதமர் ஒட்டுமொத்த இந்திய மக்களையும் இன்சல்ட் பன்னீட்டாருன்னு வேற ஒரு குரூப் கொந்தளிச்சிட்டு இருக்கு. (அவர் நம்மளை இன்சல்ட் பண்றது என்னவோ இது தான் புதுசுன்ற மாதிரி)

சரி அந்த 100 ரூ நோட்டெல்லாம் என்ன ஆச்சு? அது தான் இப்போதைக்கு மில்லியன் டாலர் கேள்வி. பெரும்பாலான 1000, 500 ரூ நோட்டுக்கள் வெளியே வந்திருச்சு. சிலர் மாத்திட்டாங்க, பலர் வங்கியில் டெபாசிட் செஞ்சிட்டாங்க. கிட்டத்தட்ட புழக்கத்தில் இருந்த 500, 1000 ரூ நோட்டுக்களில் சுமார் 73 சதவிகிதம் நோட்டுக்கள் இப்போது வங்கிக்கு பத்திரமா திரும்ப வந்திருச்சு. ஆனா வங்கியிலும் ஏடிஎம் மிஷினிலும் இல்லாத அந்த 100 ரூ நோட்டுக்கள் மக்களிடமும் கொஞ்சமா தான் புழக்கத்தில் இருக்கு என்பதே லாஜிக்கா இடிக்குது.

அனேகமா அரசு நினைச்சமாதிரி 500 ரூ நோட்டுக்களா அல்லாம எல்லோரும் 100 ரூ நோட்டுக்களா பதுக்கி வெச்சிருக்காங்களான்னு ஒரு சந்தேகம் இப்போ தான் அரசுக்கே வந்திருக்கு.

இந்த சிச்சுவேஷன்ல தான் மேலே சொன்ன டைனிக் ஜாக்ரான் பத்திரிக்கை செய்தியை நீங்க பார்க்கணும். அதாவது ரிசர்வ் வங்கியின் புதிய கவர்னரா பதவி ஏற்றுகிட்ட ஊர்ஜித் பட்டேல் அவர்கள் நடத்திய கான்பூர் போர்டு மீட்டிங்கில், அரசின் Replacement of Currency திட்டத்தை 2 வாரத்துக்கு முன்பே வெளியாகி பலரும் அப்பவே உஷார் ஆகிருக்கலாம்னும் சிலருக்கு தோணுது. (இந்த ஊர்ஜித் பட்டேல் இதற்கு முன்பாக ரிலயன்ஸ் நிறுவனத்தின் நிதி ஆலோசகரா இருந்தவர் என்பது எல்லாம் இந்த பதிவுக்கு சம்மந்தம் இல்லாதது). இந்த காரணங்களால் தான் 100 ரூ நோட்டுக்கான தட்டுப்பாடு ஏற்பட்டு இருக்கணும் என்பது பொருளாதார நிபுணர்களின் கருத்து.


மக்களிடம் இருக்கும் பண புழக்கம்னு எடுத்துக்கிட்டா கூட கடந்த 2 வருஷத்தில் கிட்டத்தட்ட 55% அதிகரிச்சிருக்குன்னு ரிசர்வ் வங்கி சொல்லுது. அதாவது வங்கிகள் கிட்டே இருந்த பணத்தை எல்லாம் மக்கள் வெளியில் எடுத்துட்டாங்க. மக்கள் கிட்டே தான் இப்போ வங்கிகளை விட அதிகமா பணம் புழங்குதுன்னு ரிசர்வ் வங்கி சொல்லுது. இதில் குறிப்பிட்ட அளவிலான பெரிய தொகை 100 ரூ நோட்டுக்களா பதுக்கப்பட்டு  இருக்கலாம்னு அரசு நினைக்குது. அதனால் தான் இத்தனை நாளாகியும்  வங்கிகளில் பணப்பற்றாக்குறை நீடிக்குது.

நேர்மையான வழியில் சம்பாதித்த பணத்தை சட்டபூர்வமான ஐடி கார்டுகள் மூலமா வங்கியில் கால்கடுக்க நின்னு மாற்றீட்டு போகும் பொதுமக்கள் எல்லாரையும் ஊழல்வாதிகள் பட்டியலில் சேர்த்தும், பெரும் பெரும் தொழிலதிபர்களையும், கருப்பு பண முதலைகளையும் முன்கூட்டிய தகவல்களால் பாதுகாத்தும் தனது பணியை மத்திய அரசு செவ்வனே செய்துட்டு இருக்குன்றது புரியுதுல்ல?


******

ஆகவே மக்களே, முன்னேற்பாடுகள் இல்லாமல் செய்யப்பட்ட இந்த டிராமாவால் நீங்கள் பாதிக்கப்பட்டு இருந்தாலும் நாட்டு நலன் கருதி, எதிர்கால நன்மைகளை கருத்தில் கொண்டு, நிதி அமைச்சகம் சொல்வது போல 3 வாரமோ, பிரதமர் சொல்வது போல 50 நாட்களோ பொறுத்து அருள வேண்டும் என்பதே இப்போதைய கோரிக்கை. (வேறே என்னத்தை சொல்ல?)


ரிஃபரன்ஸ்:
  1. தைனிக் ஜாக்ரான் நாளிதழின் 2016 அக்டோபர் 27 ஆம் தேதி பதிப்பு
  2. தைனிக் ஜாக்ரான் கட்டுரை ஆசிரியர் பற்றிய செய்தி
  3. 2014 ஆம் ஆண்டு ரிசர்வ் வங்கி பெரிய அளவில் ரூபாய் நோட்டுக்களைதிரும்ப பெற்றதுக்கான செய்தி




Printfriendly